به امضای جهان پیوسته ایم

ای دوست

با دسته ای سوسن

فرود آمدن

      به  آبی ها

              صبوری ست

مطمئن باش

 این آسمان

      برای چترهاست

                  که می بارد

نه سبزه هاو

نه منظور ما

که در سینه ها سرخ می شود

در این هفته علی رغم تمام مشکلات و بی مهری های همیشگی...شعر شاهین شهر شاهد رویداد دیگری در عرصه ی ادبیات استان اصفهان بود

همایشی با عنوان پلاک های خونین با حضور پر مهر هرمز علی پور و شاعران دیگری از نقاط مختلف کشور برگزار شد

در این چند روز که میزبان دوست ارجمند و شاعر گرامی هرمز علی پور بودم بسیار آموختم و با تعریف دیگری از مهربانی مواجه شدم  از این رو افتخار می کنم هدیه ای بزرگ از این دوست ـ با عنوان {خورشید بابونه} را با شما قسمت کنم

با بونه های بی کرانه

دست تکان می دهند در خواب

خورشید های بی منظور

دیدم اتاق کوچکی از توست

نور کم است باشد

باز پرده ی فیروزه را جمع می کنم

دفتر ها را تا به صفحه ی پایان

از مناسبت ها که بگذریم

این جان برای چیدن دوست است

                                          هرمز علی پور

تازه می فهمم

که با هوهوی هوس هام

حواسم

چقدر

از تو سرازیر بودو

سرم سر به زیر

وقتی که خواب هام

ریز بودو

سراسر شیب

وقت نوشتن

احتیاج به اجازه هم که باشد

باشد

پرنده ای که می نویسد

در گلوی ما

              جا

                نمی ماند

وکار دوم:

تمام بی قراری هام

خلاصه ی چار راه هائی ست

که بی تو ـ در قدم هام

                     بی هیچ ایستی

                     در هر چراغ

باقی ست

لغتی که نمی آید

نه آقا

اشتباه می کنید

من نه از خیابان و

نه از خانه ام هیچ نمی دانم

فقط چند واژه بودند

که آمدند و

در خیالم قد کشیدند

پیش از شما هم که رفته اند

حالا  اینجا هم که می بینید

فقط این شعر باقی ست و

ردّی که در تمام شهر پیداست

به زیستن متعهد کرده است

باور کردنش

چندان سخت هم نیست

فقط کافی ست

یک بار

در آن سوی خیابان

و در حلقه ی نشانه ات

به نظاره ـ خوب  ببینی

پرنده ای را که پرپر می کنی

باز هم می پرد

و کار دوم:

پزمردن تمام غنچه ها

باز چیزی

از حضور بهار نمی کاهد